Das mongolische Pferd

 

En Maa i de Mongolei hät es wunderschöns Ross gha – und wie me weiss, sind die mongolische Ross berüehmt – und das Ross isch so bsunders gsi, dass ems sogar de König hät wele abchaufe – um jede Priis ! Aber er hät das abglehnt.

Ame Tag isch em das Ross gstohle worde – d› Lüüt im Dorf händ sich versammlet, um em ihres Mitleid z’bechunde:

«Was für es Unglück – du hettisch ja soviel Gäld chönne verdiene demit»

de Maa hät nume gsait, » Isch das so?»

14 Tag spöter isch das Ross wider zrugg cho, aber nöd elei – es hät es ganzes Dutzend wildi Ross us em Wald mitbracht.

S’Dorf hät sich wieder versammlet und gmeint:

«Du bisch sonen Glücksvogel, jetzt chasch du no viel meh Gäld verdiene»

de Maa hät nume gsait: «isch das so?»

Es paar Täg spöter isch de einzig Sohn vo dem alte Maa, wo die Ross zuegritte hät, vo eim vo dene Ross gheit und hät s› Bei broche

Wieder hät sich s› Dorf berate und zum alte Maa gsait:

«Was für es Unglück – es wär doch besser gsi, das Ross wär gar nie zrugg cho»

Und de alti Maa hät gsait: «Isch das so?»

3 Wuche später isch im ganze Land de Chrieg uusgrüeft worde und alli junge Manne sind iizoge worde. Nur de Sohn vo dem alte Maa isch dehei blibe, er isch ja kriegsuntauglich gsi.

und wieder isch s› Dorf zsämegstande und hät gmeint:

» Du Glückliche, öisi Söhn sind alle im Chrieg und chömed sicher um gäge de mächtig Find und du häsch als einzige öpper, wo für dich sorge wird.

Und de alti Maa hät gseit: Isch das so?

 

——————————

 

Was wüssed mir über d’Zuekunft, ob sie guet oder schlächt für öis isch? Am beschte isch es, d› Situatione so zgseh, wie sie sind – ohne sie z’werte und z’interpretiere. Es isch, wie nes isch!